ايران در حال تدارک نبرد اتمي است؟   

ايران در حال تدارک نبرد اتمي است؟

نگاه ال پاييس

آنخلس اسپينوسا

خوشبختانه بحراني که به دنبال دستگيري 15 ملوان بريتانيايي ايجاد شده بود بدون اينکه نتايج خونباري رقم زند به پايان رسيد. به واقع که نشاط و سرخوشي سران ايراني با نگراني و دل مشغولي هايي که توني بلر در "بحران ملوانان" تجربه نمود، در تضاد کامل قرار دارد. پس از آن، ايران "روز فنآوري هسته اي" را اعلام کرد و اکنون تمامي گروه ها اعم از بنيادگرا و اصلاح طلب يک هدف را دنبال مي کنند: وارد شدن به جمع کشورهاي اتمي.

تمامي دوربين ها روي محمود احمدي نژاد متمرکز شده اند، ولي درحقيقت، موفقيت رسانه اي او در آزادسازي ملوانان دليل ديگري دارد. به واقع که درجه همبستگي مسؤولان ايراني در اين ماجرا عاملي بسيار مهم در تقويت موضع آنها در جدال هسته اي خواهد بود. اکنون اکثريت ناظران امر متقاعد شده اند که جدال جديدي از سوي ايران آغاز شده، به حدي که محدوديت هاي تعيين شده توسط جامعه بين الملل را نيز به چالش خواهد طلبيد.

يک تحليلگر ايراني در اين زمينه مي گويد: "اين مسأله را به هيچ وجه نمي توان يک موفقيت از سوي احمدي نژاد دانست. اعلام يک جنگ مطمئناً تندروها و افراطي هاي حکومت را خوشحال خواهد کرد، زيرا اين مسأله به آنها اجازه خواهد داد تا مشکلات اقتصادي و اجتماعي را که هرگز قادر به حل آنها نيستند مخفي نگهدارند." وي در ادامه مي افزايد: "احمدي نژاد آزادي ملوانان را اعلام کرد، زيرا نظام به اين نتيجه رسيده که رييس جمهور کشور بايد تصوير خوبي از خود نشان دهد. اين مسأله را درواقع مي توان به حفظ تعادل داخلي نظام تعبير کرد."

درحقيقت مي توان گفت رييس دولت تهران در حل و فصل اين بحران پيشقدم نبوده و هيچ دخالت مستقيمي نيز نداشته است. البته ناگفته نماند که او در جلسات شورايعالي امنيت ملي که براي حل اين مشکل برگزار شده بود، شرکت کرده است. در اين نشست که در آن تمامي گروه هاي بر سر قدرت حضور داشته و در رابطه با سياست هاي خارجي و هسته اي تصميم گيري و تشريک مساعي کرده اند، نظر نهايي از سوي آيت الله علي خامنه اي، رهبر انقلاب، صادر شده است. به گفته چندين منبع معتبر، نظام جمهوري اسلامي که از ايده ها و قدرت هاي متفاوتي شکل گرفته و گاهي نيز رقابت هايي را داخل خود تجربه مي کند، "به رهبر فشار مي آورد" تا اجازه ندهد احمدي نژاد زمام امور را به دست گيرد.

اين تحليلگر در ادامه مي گويد: "او ديگر آن رييس جمهوري که قبلاً بود نيست. حتي به مانند رفسنجاني يا ديگران نيز به عنوان يک چهره مهم شناخته نمي شود. مدتي است که او را از امور مربوط به سياست خارجي و انرژي هسته اي دور کرده اند."

به نظر مي رسد که اکثريت شاخه هاي قدرتمند نظام در ماه هاي اخير به اين نتيجه رسيده اند که سياست تهاجمي و جدال طلبانه احمدي نژاد درحال آسيب رساندن به وجهه ايران است و آن را بهانه اي براي افزايش فشارهاي بين المللي مي دانند. وخامت اين شرايط به خوبي در بحران هسته اي آشکار شد. در کمتر از مدت يک سال، شوراي امنيت سازمان ملل به منظور دلسرد کردن جمهوري اسلامي که همواره از صلح آميز بودن برنامه خود دفاع مي کند، سه قطعنامه را با اکثريت آراء به تصويب رسانده است.

برنامه اتمي به راستي "نبرد"ي را رقم زده که امروز به تدريج خود را وارد ايران مي کند. جمهوري اسلامي در تلاش است تا جامعه جهاني حق ايران را در تکميل سوخت هسته اي که درواقع نشانه غرور ملي آن است، به رسميت بشناسد. دولت تهران که از سياست دوگانه جامعه بين الملل و شناخته شدن به عنوان يک کشور متخلف به تنگ آمده، اکنون آبرو و اعتبار خود را روي پرونده هسته اي گذاشته است. درواقع مي توان گفت که اين پرونده به بنيادگرايي و ميانه روي يا به محافظه کاري و اصلاح طلبي ارتباطي ندارد. شايد گرايش هاي مختلف حاکم بر نظام درخصوص شيوه مديريت اين پرونده با يکديگر اختلاف داشته باشند، ولي مطمئناً هدف همگي آنها يک چيز است: وارد شدن به باشگاه اتمي.

در مورد بحران ملوانان، نقش علي لاريجاني، دبير شورايعالي امنيت ملي ايران، به شکل قابل توجهي پررنگ بوده است؛ شخصيتي که کشورهاي غربي به خوبي او را مي شناسند [به دليل مذاکرات هسته اي]. البته لاريجاني نيز درست مانند احمدي نژاد يک سياستمدار محافظه کار محسوب مي شود، ولي شيوه او در روبرو شدن با مسايل بسيار متفاوت است. درحالي که شيوه گفتاري رييس جمهور بسيار پرحرارت و ستيزه جويانه به نظر مي رسد، لاريجاني که همچنين رقيب وي در انتخابات اخير بوده، شيوه اي عمل گرايانه دارد.

بسياري از سفراي اروپايي که با وي به مذاکره نشسته اند، در خصوص او مي گويند: "او بسيار خوش صحبت و اجتماعي است." حال آنکه مي بينيم اين اختلاف شيوه هيچگاه در مرافعات قابل ملاحظه پيرامون مسايل هسته اي ظاهر نشده. لاريجاني روز چهارشنبه گذشته در يک مکالمه تلفني با خاوير سولانا اين مسأله را به خوبي نشان داد. به نقل از منابع محلي، او گفت: "تعليق فعاليت هاي غني سازي به هيچ وجه قابل قبول نيست، نه به عنوان پيش شرط براي انجام مذاکرات و نه به عنوان نتيجه مذاکرات."

با اينکه مسؤولان ايراني در اواسط ماه فوريه به آژانس اتمي اعلام کردند که دومين سري آبشار زنجيره اي سانتريفوژ نصب شده است، ولي هنوز اطلاعاتي از عملياتي شدن آنها در دست نيست. به هرحال، چنين اقداماتي آن هم در زماني که سازمان ملل تحريم ها و مجازات هاي خود را عليه ايران تشديد مي کند، باز هم امکان مذاکره با جامعه بين الملل را سخت تر و آن را به تعويق خواهد انداخت.

مترجم: علي جواهري

alijava_rooz@yahoo.es

منبع: روزآنلاين

لینک
۱۳۸٦/۱/٢٤ - سيد کريم