شروع جنگ سردی دیگر   

شروع جنگ سرد"دیگر": آمریکا به بهانه موشکهای ایران و کره شمالی، سیستم دفاع ضد موشکی در اروپا، در نزدیکی مرزهای روسیه مستقر می کند! 

هر چیزی که برای واشنگتن خوب است، برای اروپا خوب نیست

استقرار سیستم آمریکایی دفاع ضد موشکی در لهستان و چک چه چیزی به اروپا می دهد و چه چیزی از آن می گیرد؟ البته می توان دلایل رسمی اعلام شده از سوی واشنگتن را باور کرد که استقرار این سیستم ها برای دفاع اروپا در برابر موشک های ایران و کره شمالی می باشد، اما در جهان واقعیت دلایل بسیاری برای رد آن وجود دارد. از جمله، جغرافیا، بالستیک و اطلاعاتی که در سازمان های اطلاعاتی کشورهای بزرگ دنیا وجود دارند. این کشورها (ایران و کره شمالی) چنین تسلیحاتی ندارند و اگر هم داشتند، می بایست مواضع دفاع ضد موشکی را در محل دیگری مستقر نمود. اینکه برای چه آمریکا این گزینه را برای خود موفقیت آمیز می داند را بررسی نمی کنم، چرا که اکنون سخن درباره آن نیست.

این بسیار جالب تر است: اروپا چه چیزهای مثبت و منفی خواهد داشت؟ بنظر می رسد که نکته مثبت دیگری بغیر از کف زدن و تشویق واشنگتن وجود ندارد. هرچند که آنها هم مسلماً بی ارزشی نیستند و می توان آنها را به چیز مفیدی برای اروپا تبدیل کرد. اما فقط نه برای امنیت!

در اینجا، اتفاقاً همه چیز برعکس است. با فروپاشی اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی و گسسته شدن قرارداد ورشو، اروپای غربی در چنان امنیتی قرار گرفت که حتی پیشتر نمی توانست آرزوی آن را در رویاهای داشته باشد!!! موشک های برد متوسط و دور شوروی، نابود شدند. تسلیحات سنگین، یعنی تانک ها، ماشین های زرهی و سیستم های توپخانه ای که در این زمینه شوروی نسبت به غرب برتری محرزی داشت، مطابق قرارداد کاهش یافتند. بنظر می رسید که جهان فرصتی یافته تا به جهانی دیگر تبدیل شود.

اما نشد. غرب تمامی تعهدات خود در برابر شوروی و سپس در برابر روسیه در زمان یلتسین را نقض کرد، اعضای سابق قرارداد ورشو، به عضویت ناتو درآمدند و مرزهای این اتحاد طی این سالها بطور مداوم به مرزهای روسیه نزدیکتر شدند. حتی در زمینه تسلیحات سنگین عادی نیز، غرب با نقض توافقات، از حدودی که در اسناد مربوطه قید شده بودند، پا فراتر گذاشت. حتی می توان ارقامی مشخص را ذکر کرد: با پذیرش بلغارستان و رومانی به ناتو، این اتحاد حد نهایی خود را به 1250 تانک، 2700 ماشین زرهی و 1600 سیستم توپخانه ای رساند. با وارد شدن سایر اعضای جدید به ناتو، سر جمع حداکثر میزان مجاز به 5992 تانک جنگی، 8882 ماشین زرهی، 5171 توپخانه، 1497 هواپیمای جنگنده و 515 هلیکوپتر نظامی رسید.

این سوال مطرح می شود که مسکو برای چه به چنین قراردادی نیاز دارد، بویژه که آمریکا و ناتو به لطف قرارداد نیروهای مسلح معمولی در اروپا، عملاً این امکان را دارند همواره نظاره گر وضعیت نیروهای مسلح روسیه باشند.

آیا جای شگفتی دارد که روسیه بالاخره شروع کرده است که پاسخ هایی با عصبیت به تمام این ها بدهد؟ در حال حاضر بحث درباره خروج مسکو از قرارداد نیروهای مسلح معمولی در اروپا و نیز خروج از قرارداد نابود سازی موشک های برد متوسط و کوتاه آغاز شده است. اخیراً این مطلب را "یوری بالویفسکی" رئیس ستاد کل نیروهای مسلح روسیه اعلام نمود. بالاخره شخص "ولادیمیر پوتین" رئیس جمهور روسیه نیز مستقیماً اعلام کرد که به استقرار سیستم های آمریکایی دفاع ضد موشکی در لهستان و چک روسیه پاسخ می دهد. و بطور غیر متقارن پاسخ خواهد داد، یعنی در مقابل سیستم دفاع ضد موشکی که هنوز باید موثر بودن خود را نشان دهد، موشک هایی را قرار می دهد که قادر به گذر از این سیستم می باشند و روسیه دارای چنین موشک هایی نیز هست.

بدین ترتیب اروپا چه بُردی خواهد داشت؟ برای اروپا زندگی زیر چتر سوراخ آمریکایی و با موشک های در حال آماده باش روسیه آرام تر است و یا بدون این و بدون آن؟ بنظر من پاسخ روشن است. در این صورت لهستان و چک چه نیازی به سیستم های ضد موشکی دارند، و برای چه ناتو سعی در ترساندن روس ها دارد؟

بطور قطع، آمریکا ابرقدرت است، اما بطور مدام مرتکب اشتباهاتی بزرگ می شود. برای چه بار دیگر مشکلاتی را ایجاد نموده که از نظر تاریخی، همین دیروز با تلاش هایی بسیار موفق به رفع آنها شده بودیم؟

***********************************************

دشواری های آمریکا برای شروع یک جنگ سرد دیگر

رییس جمهور آمریکا اولین کنفرانس مطبوعاتی خویش را در سال جاری برگزار نمود که در جریان آن روابط با روسیه را ارزیابی کرد. خبرنگاران انتقادات شدیدی از سخنرانی "ولادیمیر پوتین" در کنفرانس امنیتی مونیخ نشنیدند که در آن رییس جمهور روسیه انتقادات بی سابقه ای از آمریکا کرده بود. بوش ضمن اعتراف به دشواری ها در روابط با روسیه قول داد که به کار با روسیه ادامه دهد. بدین وسیله کاخ سفید امیدوار است که مسکو در آستانه مبارزه نهایی در مورد ایران حمایت مسکو را جلب کند. ضمنا در واشنگتن معتقدند که اگر مسکو باعث کندی در حل مسئله هسته ای ایران شود کاخ سفید ممکن است که سیاست خود را نسبت به روابط با روسیه شدید تر کند. "دیمیتری سیدروف" خبرنگار روزنامه "کامرسانت" در واشنگتن با جزئیات آن ما را آشنا می کند.

پنج دقیقه برای روسیه

جرج بوش تقریبا به مدت دو ماه بود که با خبرنگاران ملاقات نکرده بود. آخرین دیدار وی با خبرنگاران در کاخ سفید روز 20 دسامبر انجام شد. در این میان بعد از کنفرانس مطبوعاتی ماه دسامبر یک سری حوادث کاملا اساسی بوقوع پیوست که باید توسط کاخ سفید برای سیاستمداران آمریکایی توضیح داده می شد. این وقایع در خصوص دکترین جدید آمریکا در مورد عراق، ادامه تشنج ها پیرامون بحران ایران و بالاخره سخنان ولادیمیر پوتین رییس جمهور روسیه که در کنفرانس مونیخ بیان شده بود می باشد که از زمان سخنرانی جنجال برانگیز "نیکیتا خروشچف" رهبر آن زمان شوروی سابق در سازمان ملل متحد هیچیک از مقامات کرملینی چنین انتقادات شدیدی را از آمریکا نکرده بودند.

سخنرانی پوتین در کنفرانس امنیتی مونیخ در آن واحد روسیه را به یکی از مسائل مورد بحث واشنگتن تبدیل کرد. فقط کنگره و کاخ سفید در این باره سکوت اختیار کردند. این موجب تمایل بیش از حد به این موضوع شد که جرج بوش درباره روسیه چه خواهد گفت.

تعجب آور نیست که مسئله روسیه در کنفرانس مطبوعاتی کاخ سفید اولین مورد بود: "آقای رییس جمهور آیا ولادیمیر پوتین که اعلام کرد که آمریکا امنیت جهانی را تخریب می کند و باعث تحریک مسابقه تسلیحاتی جدید می شود همان پوتینی است که شما به اعماق وجود وی رخنه کرده بودید و توانستید نشانه های اعتماد را در آن پیدا کنید؟"

جرج بوش بلافاصله جواب داد: "به عقیده من انسانی که من در باره آن در سال 2001 گفتم و انسان کنونی همان شخص با اراده است". بوش به اولین دیدار شخصی با پوتین در ماه ژوئن 2001 در دوبلین اشاره نمود.

وی با تلاش برای توضیح این مطلب که دوستی چندین ساله با پوتین با توجه به عدم پذیرش همکاران روسی در خصوص گسترش ناتو هنوز هم باقی مانده اعلام کرد: "من تلاش می کنم که ولادیمیر پوتین را متقاعد سازم که ناتو نقش مثبتی ایفا می کند و خوب است که در مرزهای خود کشورهای آزادی تشکیل شوند چرا که آنها به جنگ با یکدیگر تمایلی ندارند". وی افزود: " من کاملا معتقدم که فعالیت های ناتو نقش تثبیت کننده دارد و به نفع روسیه خواهد بود". ضمنا وی اعتراف کرد که "رهبر روسیه مسلما با این نظر موافق نیست".

جرج بوش کلا در مورد روسیه پنج دقیقه بیشتر صحبت نکرد و تلاش داشت که در سخنان خود بیشتر بر موارد مثبت در روابط با مسکو تکیه کند و خبرنگاران را بر اهمیت نقش هایی که روسیه در حل مسئله ایران و همچنین در زمینه منع گسترش سلاح هسته ای ایفا می کند متقاعد سازد. وی بعنوان مثال در باره قطعنامه های چندی پیش شورای امنیت که تحریماتی را بر علیه تهران و کره شمالی در نظر گرفته اند سخن گفت. به گفته وی این قطعنامه ها به خاطر آن صادر شدند که آمریکا و روسیه توانستند که اختلاف نظرها در روش حل مسائل هسته ای ایران و کره شمالی را از میان بردارند.

بوش ضمن اعتراف به اینکه روابط آمریکا و روسیه حالت دشواری داشته و میان دو کشور اختلاف نظراتی وجود دارد به هر حال در مورد روابط موجود با روسیه و رییس جمهور آن با لحن خوشبینانه ای اعلام کرد: "این رابطه است که ما می توانیم در آن به درک متقابل دست یابیم . من قصد دارم که کار با ولادیمیر پوتین را ادامه دهم". با این جمله زمان برای بررسی مسکو به پایان رسید.

چه کسی روسیه را ازدست داد؟

انطور که منابع خبری کامرسانت نزدیک به کاخ سفید اطلاع دادند بوش ترجیح داد که موضوع جنجال مونیخ را به نوعی تغییر دهد و نشان دهد که روابط میان آمریکا و روسیه کاملا عادی است و تحت فشارهای چه سیاست داخلی و چه سیاسی خارجی قرار ندارد. اولا رییس جمهور نگران آنست که دموکرات ها می توانند از اعتراف به اختلاف نظرات موجود با روسیه استفاده کنند. یکی از کارمندان دولت آمریکا به کامرسانت گفت: "رییس جمهور پاسخ حداکثر بی طرفی را در مورد رییس جمهور پوتین اتخاذ کرد چرا که هر گونه توضیح و تفسیر دیگر وی از آن برگ برنده دیگری به رقبای سیاسی داخلی کشور می داد".

به اعتقاد وی پاسخ شدید بوش به کرملین امکان خوبی به دموکرات ها برای "بازگرداندن اتهام" به جمهوریخواهان در خصوص از دست دادن روسیه می داد که آنها در اواخر دهه 90 قرن گذشته کلینتون را به آن متهم ساخته بودند. چرا که اگر بوش به خود اجازه می داد که از روسیه انتقاد شدیدی کندعملا به منزله شکست سیاست هفت ساله وی در رابطه با مسکو محسوب می شد. در جریان مسابقات تبلیغاتی ریاست جمهوری آمریکا که در این کشور آغاز شده "هیلاری کلینتون" رقیب اصلی از سوی دموکرات ها مستقیما فهمانده که دموکرات های آماده اند که از کارت روسیه" بر علیه بوش استفاده کنند.

اما ارزیابی بی از حد مثبت از روسیه نیز از طرف بوش می توانست دلیلی بر علیه بوش به دست رقبای وی در کنگره دهد. مخالفان بوش بلافاصله به بوش لیست "گام های دوستانه" مسکو را نشان می دادند که به صورت محسوسی واشنگتن را در حل مسائل خود در دنیا با دشواری روبرو ساخته است. یکی از این گام ها تحویل مجموعه های جدید دفاع ضد موشکی "تور ام1" توسط روسیه به ایران می باشد که در ماه دسامبر سال گذشته به پایان رسید.

حرف آخر با ایران است

برخی از ناظران در واشنگتن معتقدند که پرزیدنت بوش دلیل دیگری برای فاصله گرفتن از لحن شدید در رابطه با روسیه داشت. به غیر از روابط مسئله ساز با کنگره و عدم ابزار واقعی فشار بر مسکو به اعتقاد کارشناسان بدون توجه به اینکه بسیاری در دولت آمریکا از جمله "ریچارد چینی" معاون رییس جمهور از روسیه رضایت ندارند جرج بوش نمی تواند به خود اجازه دهد که در آستانه مبارزه نهایی دیپلماسی به خاطر ایران از گام های شدیدی اتخاذ کند. بعد از انصراف تهران از اجرای درخواست های قطعنامه 1737 شورای امنیت سازمان ملل متحد در مورد توقف فعالیت های غنی سازی اورانیوم این شورای باید دوباره آن را بررسی کند.

و بوش امیدوار است که درک متقابلی که وی در کنفرانس مطبوعاتی خویش در آن باره اعلام کرد بر اختلاف نظرات با روسیه پیشی دارد. در عین حال آنطور که "اندرو کاچینس" رییس برنامه های روسیه و اورآسیایی مرکز مطالعات استراتژیکی کندی در واشنگتن معتقد است اگر کرملین مانع از اتخاذ تحریمات شدید تر بر علیه تهران شود کاخ سفید کاملا می تواند که سیاست خود را در رابطه با مسکو تشدید کند. این در حالیست که آن گام دولت آمریکا از سوی کنگره با درک مواجه خواهد شد.

ضمنا به اعتقاد کارشناسان آمریکایی دولت این کشور از چنین گزینه ای اجتناب ورزیده و از روسیه حرکات آشتی جویانه ای را انتظار دارد. مسکو هم به نظر می رسد که قصد ندارد لحن خود را تغییر دادن و برعکس آن را تشدید می کند. ولادیمیر پوتین در کنفرانس امنیتی مونیخ به نوعی اعتراف کرد که استقرار سیستم های ضد موشکی آمریکا بر علیه روسیه نیست فقط اظهار عدم رضایت نمود که آمریکایی ها آماده می شوند که بدون رایزنی با روسیه این کار را انجام دهند.

در این میان ژنرال" یوری بالویفسکی" رییس ستاد نیروهای مسلح روسیه سخنان شدیدتری را بیان کرد. و فهماند که روسیه در پاسخ به ایجاد سیستم های دفاع ضد موشکی در کنار مرزهای خویش ممکن است که سیستم حقوقی- قراردادی سیستم جلوگیری هسته ای را از بین ببرد. وی اعلام کرد: "آنچه که آمریکایی ها امروز انجام می دهند یعنی ایجاد کمربند سوم سیستم های ضد موشکی در اروپا هیچ توجیهی ندارد". وی هشدار دارد که مسکو ممکن است به صورت یکجانبه از قرارداد جلوگیری از موشک های برد متوسط و کوتاه خارج شود.

**************************************

میرونوف: روسیه آماده دادن پاسخی مناسب به استقرار سیستم ضدموشکی آمریکا در اروپاست

"سرگی میرونوف" رئیس شورای فدراسیون روسیه روز دوشنبه به خبرنگاران اعلام نمود که روسیه آماده دادن پاسخی مناسب نسبت به استقرار سیستم ضد موشکی آمریکا در خاک کشورهای اروپایی می باشد.

میرونوف اعلام نمود: "هیچ آغاز جنگ سردی نمی تواند وجود داشته باشد. اما اینکه روسیه مشخص و با دقت منافع ملی خود را بیان نموده و بر آنان ایستادگی می کند، یک حقیقت است".

رئیس شورای فدراسیون تاکید نمود: "ما از جمله آمادگی دادن پاسخی مناسب را نیز داریم".

****************************************

خروج یک طرفه روسیه از قرارداد نابودسازی موشک های دوربرد؟

روز گذشته "یوری بالویفسکی" رئیس ستاد کل نیروهای مسلح روسیه اعلام نمود که روسیه می تواند بطور یکسویه از قرارداد شوروی-آمریکا درباره نابودسازی موشک های برد متوسط و کوتاه خارج شود و این بستگی به استقرار سیستم دفاع ضد موشکی آمریکا در اروپا دارد.

اما ژنرال "ویکتور یسین" رئیس اسبق ستاد کل نیروهای استراتژیک موشکی روسیه معتقد است که چنین گامی ریسک هایی را برای روسیه در بر دارد. اقدامات روسیه می توانند در پاسخ، خروج آمریکا از قرارداد موشک های برد متوسط و کوتاه را بدنبال داشته باشد. پنتاگون شروع به استقرار موشک های خود در نزدیکی مرزهای روسیه خواهد کرد.

بعقیده این کارشناس، نیازی به شتاب در مسئله خروج از قرارداد نیست و باید ارزیابی عمیقی از تمامی پیامدها داشت. هر یک از طرفین اگر بدین نتیجه برسد که با توجه به محتوای قرارداد، اوضاعی استثنایی منافعی عالیتر را مورد تهدید قرار داده اند، می تواند از قرارداد خارج شود.

از نقطه نظر "یوری بالویفسکی"، استقرار سیستم آمریکایی دفاع ضد هوایی در لهستان و چک امنیت روسیه را مورد تهدید قرار می دهد. موشک های برد متوسط و کوتاه با هدف قرار دادن این پایگاه، یکی از پاسخ های نامتقارن روسیه خواهند بود که "ولادیمیر پوتین" رئیس جمهور روسیه در کنفرانس امنیتی مونیخ درباره آن اعلام کرده بود.

قرارداد موشک های برد متوسط و کوتاه در سال 1987 امضا شده و مهلت محدودی ندارد. شرکت کنندگان در آن متعهد شدند که موشک های بالستیک و بالدار با برد متوسط (از 1000 تا 5500 کیلومتر) و برد کوتاه (از 500 تا 1000 کیلومتر) را تولید و آزمایش نکرده و نیز مستقر نکنند.

هنوز تصمیم به خروج از قرارداد اتخاذ نشده است. بالویفسکی اظهار داشت: "خواهیم دید که در آینده شرکای آمریکایی ما چگونه عمل خواهند کرد".

آمریکا تاکید می کند که رهگیرهای دفاع ضد موشکی آنها که در لهستان و چک استقرار خواهند یافت، علیه موشک های بالستیک ایران هستند. اما ایران موشک هایی با چنین بردی ندارد، و اگر چنین موشک هایی وجود داشته باشند، لهستان برای هدف قرار دادن ایران، نقطه بسیار دوری خواهد بود.

اگر پنتاگون از برنامه های استقرار دفاع ضد موشکی در نزدیکی مرزهای روسیه صرفنظر نکند، بنظر می رسد که بطور ناگزیر قرارداد موشک های برد متوسط و کوتاه فسخ خواهد شد. آیا این آغاز رقابت جدید تسلیحاتی خواهد بود؟

نووستی

دنیای ما

لینک
۱۳۸٥/۱٢/٢ - سيد کريم