سه دولت مغضوب جهان اسرائیل و ایران و امریکا و روابطشان با یکدیگر؟   

سه دولت مغضوب جهان اسرائیل و ایران و امریکا و روابطشان با یکدیگر؟ 

منبع: انقلاب اسلامي در هجرت

 انقلاب اسلامی : در این فصل، به روابط ایران و امریکا می پردازیم . لوس ﺁنجلس تایمز خبر می دهد که ایران و امریکا در گفتگو هستند . بوش کنفرانس بغداد را جلسه امتحان ایران می خواند و واشنگتن پست براینست که کنفرانس بغداد فرصتی است برای گفتگوی ایران و امریکا، به دنبال سنجش افکار در باره درجه مغضوبیت دولتها، به ترتیب ، گفتگوهای تهران با امریکا و با عربستان و ادعای عربستان در باره نتایج گفتگوها و ربودن شدن " سردار " عسگری - که انقلاب اسلامی نزدیک به یک ماه است خبر ربوده شدنش را انتشار داده است و اینک رو می شود و احتمال حمله نظامی به ایران و توان و نقش اسرائیل بمثابه " متحد اصلی امریکا " در خاورمیانه را می ﺁوریم . همین جا یادﺁور شویم که از دید اسرائیل ، ایران تنها کشوری است که در خاورمیانه برای اسرائیل تهدید بالقوه است :

سیاست شلاق و هویج و گفتگو با ایران ؟ " ایران " با روند صلح خاورمیانه موافقت کرده است ؟ :

* رایس مایل به گفتگو با ایران بدون پیش شرط است اما :

• مجله تایم ( 1 مارس ) در مقاله ای، سیاست امریکا در ایران را موضوع ارزیابی قرارداده است :

● یک روز حکومت بوش به ایران فشار وارد می کند و خواهان تشدید مجازاتهای شورای امنیت می شود. کشتی های جنگی بیشتری به خلیج فارس می فرستد، بانکها را به قطع رابطه با ایران بر می انگیزد. و روز دیگر، کندولزا رایس اعلام می کند که دیپلماتهای امریکا و ایران در بغداد ملاقات می کنند تا ترتیب همکاری برای پایان دادن به جنگ و خون ریزی در عراق را بدهند .

ﺁیا پیام مخلوط، مخلوطی از تهدید و تحبیب به تهران می دهد ؟ بدون تردید . اما از راه اتفاق و بدون زمینه این پیام را نمی دهد . همان رویه شلاق و هویج را بکار می برد . تناقضهای موجود در استراتژی امریکا در ایران را این رویه توجیه می کند .

یک مقام حکومت می گوید: این پیام، فشار و امکان را در بر می گیرد . ما سعی می کنیم در همان حال که ایران را زیر فشار قرار می دهیم به او حالی کنیم امکان خلاصی از فشارها را دارد . یعنی اگر شرائط را تأمین کند، امکان گفتگو با ﺁن دولت وجود دارد .

شرکت در کنفرانسی که در ﺁن نمایندگان ایران و سوریه نیز شرکت می کنند، فکر جدیدی نیست . در اواخر 2005، حکومت بوش به خلیل زاد، سفیر وقت خود در بغداد، اجازه داده بود بر سر تأمین امنیت عراق ، با نماینده ایران گفتگو کند . ملاقات و مذاکره انجام نشد و بعد هم حمله های زبانی دو طرف به یکدیگر، زمینه گفتگو را از میان برد .

در ماه ﺁوریل که رایس در کنفرانس شرکت می کند و با وزیران خارجه ایران و سوریه برگرد میز مذاکره می نشینند، بیشتر عنوانهای اصلی رسانه ها را از ﺁن خود خواهد کرد . در ﺁن کنفرانس قرار است وزیران 8 کشور ثروتمند جهان و دنیای عرب و 5 عضو دائمی شورای امنیت و دبیر کل سازمان ملل و نمایندگان سازمانهای جهانی شرکت کنند .

برخی تحلیل گران بر این نظر هستند که رایس ﺁمادگی ﺁن را دارد که بدون پیش شرط با ایران به مذاکره بنشیند . او خواهان ﺁنست که اسباب گفتگو با ایران فراهم ﺁیند.

 

* ایران و امریکا منافع مشترک در منطقه دارند و گفتگو کرده اند :

• لوس ﺁنجلس تایمز ( 9 مارس 2007 ) گزارش مفصلی در باره روابط امریکا با ایران انتشار داده است با این نکات :

● حکومت امریکا اصرار می ورزد که تا وقتی ایران غنی سازی اورانیوم را به حال تعلیق در نیاورد، با ایران وارد گفتگو نمی شود . حال ﺁنکه مقامات امریکا ، محرمانه، افزون بر 10 سال است ، که در این و ﺁن مورد، با فرستاده های ایران گفتگو کرده اند . اغلب با پا در میانی سازمان ملل متحد .

● از جمله این گفتگوها - که فرصت خوبی بود برای رفتن بسوی عادی کردن روابط دو کشور - که از ﺁنها اندک اطلاعی داریم، یکی گفتگو بر سر افغانستان بهنگام حمله قوای امریکا برای براندازی رژیم طالبان است . دو دیگر گفتگوها بر سر عراق و مبارزه با القاعد اند . اما در پی ﺁنها، بجای نزدیک تر شدن، عدم اعتماد بیکدیگر بیشتر شد .

● مشاور کندولزا رایس ، داوید سترفیلد، می گوید : ما مایلیم در جریان کنفرانس بغداد، رویارو بشویم با ایران در باره ارسال اسلحه به عراق و تعلیم دادن به عراقی ها برای حمله به قوای امریکا . با وجود این ، هرگاه میزی و بر ﺁن ﺁب پرتقالی باشد و فرصت جمع شدنی دست دهد، ما روی نمی گردانیم و نمی رویم .

انقلاب اسلامی : بنا بر گزارشهای خبرگزاریها از کنفرانس یک روزه بغداد، دست کم در علن، این فرصت دست نداده است .

● برغم چند دهه تنش ، گفتگوهای مداوم گویای ﺁنند که زمینه مشترکی وجود دارد و دو کشور ایران و امریکا پل ارتباطی نساخته اند ولو کم دوام. ﺁن زمینه مشترک، منافع و امنیت منطقه و منابع هستند .

هفته پیش، سخنگوی کاخ سفید، تونی اسنو، گفت: ما فکر می کنیم دولت می تواند کاری بکند که به صلح خاورمیانه بیانجامد که در سود او است و در سود مردم ایران است . ما همچنان خواهیم کوشید ایرانیها را برانگیزیم چنین کنند، اگر ﺁنها نمی خواهند روابط دو جانبه داشته باشند، خود دانند .

● در اینجا، روزنامه به معامله حکومت ریگان با ایران (تحویل اسلحه در ازای ﺁزاد شدن گروگانهای امریکائی در لبنان ) و افتضاح ایران گیت و سپس به اقدام حکومت کلینتون در 1994 ، در مورد بوسنی و به تهران اجازه تحویل اسلحه به بوسنیائی ها دادن ، می پردازد و به این جا می رسد که در 1999، کلینتون پیشنهاد گفتگوئی همه جانبه و بدون پیش شرط به ایران داد اما ایران اصرار ورزید امریکا نخست تحریمهای اقتصادی را لغو کند که برقرار کرده است .

سرانجام سازمان ملل متحد بود که خانه خلوتی را در اختیار گذاشت تا دو طرف ، در ﺁن، به گفتگو نشینند :

● در سال 1998، اخضر ابراهیمی ، یک دیپلمات الجزایری گروهی را ایجاد کرد بنام " 6 + 2 " . نمایندگان 6 کشور همسایه افغانستان بعلاوه نمایندگان روسیه و امریکا ، بر سر افغانستان به گفتگو نشستند . ابراهیمی می گوید : بخاطر می ﺁوریم که نمایندگان ایران می گفتند: این اول بار است که با نمایندگان امریکا، در یک اطاق جمع می شوند .

● در 2001، سازمان ملل اجتماعی دیگری را ممکن کرد برای گفتگوی ایران و امریکا . در این اجتماع که در ژنو تشکیل شد، غیر از نمایندگان ایران و امریکا، نمایندگان ﺁلمان و ایتالیا نیز شرکت داشتند . ابراهیمی می گوید : در حقیقت ، حضور دو کشور دیگر پوششی بود برای این که ایرانیها و امریکائیها با یکدیگر گفتگو کنند . من به ﺁنها گفتم : ما نمی توانیم هر بار که شما می خواهید با یکدیگر گفتگو کنید، نمایندگان ایتالیا و ﺁلمان را پوشش ﺁن کنیم . و وقتی ما بر سر میز نشستیم ، من می خواستم برخیزیم و به ﺁنها بگویم : شما را تنها می گذارم . ● بعد از ترورهای 11 سپتامبر، دو کشور دشمن مشترکی یافتند که طالبان بودند . در روزهای پیش از حمله امریکا به افغانستان، در اکتبر 2001، ایران و امریکا گفتگوهای گسترده ای بر سر همآهنگ کردن جنگ سالاران افغانستان و قوای امریکا ، بهنگام حمله به این کشور، بعمل ﺁوردند .

همکاری در بعد سیاسی نیز برقرار شد و ادامه یافت . دیپلماتهای ایرانی ، در کنفرانس بن، در دسامبر 2001، همکاری مؤثری در توافق میان گروه های افغانی و تشکیل دولت جانشین بعمل ﺁوردند .

جیمس دوبینس که از سوی وزارت امور خارجه امریکا در اجتماع بن حضور داشت، می گوید: نقش ایران در تحقق توافق تعیین کننده بود . برای مثال، در یک مورد، یونس قانونی، نماینده جبهه شمال، اصرار می ورزید 18 وزیر از 24 وزیر از اعضای این جبهه باشند و این خواست مانع از انجام توافق بود . پس از ﺁنکه دیپلماتهای چند کشور در طول شب کوشیدند او را منصرف کنند و موفق نشدند، جواد ظریف ، قانونی را به گوشه ای برد و به گوش او گفت : این بهترین معامله ایست که شما می توانید به عمل ﺁورید . بهتر است با ﺁن موافقت کنید . یونس قانونی به 16 وزیر قانع شد و موافقت بعمل ﺁمد .

● دوبینس می گوید : ایران روشن ساخت که ﺁماده گفتگو با امریکا بر سر مسائل استراتژیک است. اما حکومت بوش به این گمان که ایران دست بالا را دارد، پاسخ درخور به ﺁن را نداد. طرفه اینکه پاول، وزیر خارجه، به وزرای خارجه نامه نوشت و از ﺁنها تشکر کرد غیر از وزیر خارجه ایران .

شش هفته بعد نیز، در ژانویه 2002، بوش بهنگام سخنرانی در کنگره امریکا در باره وضعیت امریکا، ایران را یکی از سه کشور عضو محور شر خواند . ایرانیها که منتظر پاداشی دیپلماتیک بودند، سخنان بوش را سیلی بر صورت خویش یافتند . ● با وجود این، دیپلماتهای ایران به گفتگو با خلیل زاد، سفیر امریکا در افغانستان، ادامه دادند . ابراهیمی می گوید : بطور قطع در باره القاعده و عراق نیز صحبت کرده اند . اما نمی دانم دامنه گفتگوهاشان به چه اندازه گسترده بوده است .

● در ماه مه 2003، نامه ای در دو صفحه به وزارت امور خارجه امریکا رسید . نامه " نقشه راهی " بود برای عادی کردن روابط ایران و امریکا . نامه را سفیر سوئیس در تهران برای وزارت امور خارجه امریکا فرستاده است . نامه که سران ايران بر سر ﺁن توافق کرده بودند، تمامی موارد مورد نزاع، از جمله برنامه اتمی ایران را در بر می گرفت .

این بارامریکا خود را در موضع متفوق می دید و دلیلی برای مذاکره نمی یافت . ایران یک رئیس جمهوری اصلاح طلب داشت اما حکومت بوش موقع را مغتنم نشمرد و این فرصت نیز از دست رفت .

● دو کشور فرصتها را از دست دادند . در ایران شخصی مثل احمدی نژاد به ریاست جمهوری رسید . و...

 

* گفتگوهای احمدی نژاد با ملک عبدالله ﺁیا به این جا انجامید که ایران با طرح صلح عربستان و روند صلح خاورمیانه موافقت کند ؟ :

• ﺁسوشیتد پرس ( 5 مارس ) گزارش کرده است که عمر موسی، دبیر کل اتحادیه عرب گفته است که پیشنهاد عربستان که گرفتن زمین در ازای صلح شامل با اسرائیل میباشد ، رها نشده و در کنفرانس سران عرب که در پایان ماه مارس در ریاض تشکیل خواهد شد، مورد تأیید قرار خواهد گرفت و در پیشنهاد تغییری داده نخواهد شد.

هفته پیش ، زیپی لیونی ، وزیر خارجه اسرائیل گفت: اسرائیل با ﺁن بند از پیشنهاد که بازگشت پناهندگان فلسطینی را مقرر می کند ، مخالف است . این بند در پیشنهاد عربستان نبود و در کنفرانس سران در ماه مارس 2002، به ﺁن افزوده شد . اسرائیل انتظار دارد در پیشنهاد عربستان اصلاح بعمل ﺁید و کنفرانس سران پیشنهاد اصلاح شده را تصویب کند .

اما عمر موسی می گوید: این پیشنهاد را اعضای اتحادیه عرب به اجماع تصویب کرده اند . لذا تغییری در ﺁن نمی دهند . اسرائیل باید تمامی سرزمینهائی را که در 1967 تصرف کرده است پس بدهد و بگذارد پناهندگان فلسطینی به سرزمین خود بازگردند .

عربستان مدعی است که ایران با طرح صلح عرب موافقت کرده است.

اما در 4 مارس ، احسان جهان دیده، سخنگوی احمدی نژاد گزارش خبرگزاری رسمی عربستان را در باره موافقت او با این طرح صلح را تکذیب کرده است . احمدی نژاد در 3 مارس، به ایران بازگشت و نگفت که در این باره با ملک عبدالله گفتگوئی کرده است. اما خبرگزاری رسمی عربستان در تاریخ 4 مارس گزارش کرده است که در جریان گفتگو، احمدی نژاد گفته است با این طرح موافق است . خبرگزاری نمی گوید چگونه از گفتگو و موافقت احمدی نژاد با طرح صلح عربستان مطلع شده است.

انقلاب اسلامی : اما اگر احمدی نژاد با طرح صلح عربستان موافقت نکرده است، با چه چیزهائی موافقت و با چه چیزهائی مخالفت کرده است؟ چرا به عربستان رفته است؟ سکوت وقتی معنی دارد که خبر گزاری رسمی کشور میزبان برای گفتگوها موضوع معین نکند و موافقت با ﺁنرا از سوی " ایران " اعلان نگرداند . سفری تحقیر ﺁمیز ، از سوی " رئیس جمهوری " دولت مافیاها ، در مانده شدن این رژیم را ، در بن بست انزوا، گزارش می کند.

• روزنامه فیگارو ( 5 ﺁوریل ) گزارش می کند که عراق و لبنان و فلسطین موضوع گفتگوهای روز شنبه ( 3 مارس ) احمدی نژاد با ملک عبدالله بوده است :

● عربستان که جانشین مصر، قدرتی می شود که بخاطر پیری فرسوده شده است ، برگهای برنده ای را در دست دارد و بر ﺁنست که از ﺁنها، در خاورمیانه استفاده کند . از جمله، ایران را با ید به راه اعتدال ﺁورد :

● در مورد عراق، دو گرایش در دولت سعودی بر این نظر اتفاق دارند که نفوذ ایران برجا ماندنی است اما حضور امریکا در عراق، در طول زمان رو به کاهش خواهد نهاد . اما بر سر رفتار با ایران، گرایشی معتقد است در قبال ایران می باید سیاست تهاجمی اتخاذ کرد و گرایش دیگر ، از جمله ملک عبدالله می گوید ایران را از راه گفتگو می باید مهار کرد . در دیدار روز شنبه با احمدی نژاد، ملک عبدالله به او گفته است : ما از فعالیتهای مخفی شما در عراق اطلاع داریم و از شما می خواهیم به این فعالیتها خاتمه دهید . اگر نه، ما واکنش نشان می دهیم . به گروههای سنی پول و اسلحه می دهیم تا از پس اسکادرانهای مرگ که شیعه ها تشکیل داده اند، بر ﺁیند . و حقیقت اینست که هم اکنون نیز، بعنوان بخش خصوصی، به این گروهها پول می دهند . سعودیها از ﺁن بیم دارند که عراق تجزیه شود و جنوبش شیعه تحت حمایت ایران و مرکزش سنی تحت کنترل القاعده شوند و جنگ داخلی عمومی ببار ﺁید و عربستان نتواند مانع از ﺁن شود که قبایل عرب عربستان اسلحه به دست به حمایت از پسر عموهای خود از مرز عبور نکنند و وارد جنگ داخلی عراق نشوند .

● سعودیها از تشکیل هلال شیعه در منطقه ، مرکب از ایران و عراق و سوریه و لبنان نیز ترس دارد و خط قرمزش اینست که بهیچرو نگذارد ایران، از طریق حزب الله، لبنان را به مهار خود در ﺁورد .

در این باره و در باره برنامه اتمی، جانبداران سیاست تعرضی می گویند: از گفتگو با احمدی نژاد چه سود وقتی می دانیم قدرت در دست خامنه ای و سپاه پاسداران است ؟

در مجموع، عربستان با برگهای برنده ای ( درﺁمد ناخالص ملیش 60 درصد بیشتر از ایران است، شیعه در دنیای اسلام اقلیت است و عربستان در همان حال که متحد امریکا است، با قدرت های دیگر، روابط نزدیک دارد ، موقعیتی در دنیای عرب پیدا کرده است که به این دولت امکان می دهد ، در مورد ایران بنام این دنیا ، بگوید و عمل کند ).

لینک
۱۳۸٦/۱/۱ - سيد کريم